Rankingi Espanyol – miejsce w cieniu Barcelony

Gdy mówimy o Barcelonie w kontekście piłki nożnej, na myśl przychodzi jeden klub. Tymczasem w stolicy Katalonii funkcjonuje drugi zespół z bogatą historią – RCD Espanyol, założony w 1900 roku, zaledwie rok po FC Barcelona. Problem w tym, że rankingi Espanyol pokazują brutalną prawdę: przez dziesięciolecia ten klub żyje w cieniu swojego potężnego sąsiada. Pozycja Espanyol w rankingach historycznych to historia nierównej walki, w której determinacja spotyka się z twardą rzeczywistością.

Espanyol w rankingach hiszpańskiej piłki zajmuje miejsca, które jednocześnie imponują i rozczarowują. Z jednej strony mamy klub z ponad 120-letnią tradycją, z drugiej – zespół, który nigdy nie zdołał wyrwać się z roli drugoplanowej.

Pozycja w historycznej tabeli La Liga

W historycznej tabeli La Liga Espanyol zajmuje 7. miejsce, ustępując nie tylko gigantom w postaci Realu Madryt i Barcelony, ale także Atletico, Athletic Bilbao, Valencii i Sevilli. To pozycja solidna, ale daleka od podium.

Od początku La Liga w 1929 roku Espanyol spędził poza najwyższą klasą rozgrywkową zaledwie cztery sezony. To imponujący wynik stabilności, szczególnie gdy spojrzymy na losy innych hiszpańskich klubów. Espanyol nigdy nie przebywał w drugiej lidze dłużej niż jeden sezon – spadli do Segunda División w 2020 roku, ale od razu wrócili. Wcześniej podobna sytuacja miała miejsce w 1994 roku.

Barcelona wygrała 129 z 218 meczów między tymi zespołami, podczas gdy Espanyol zanotował tylko 44 zwycięstwa i 46 remisów

Ranking Espanyol w bezpośrednich starciach z Barceloną wygląda jeszcze gorzej. Daje to Espanyol zaledwie 19% wygranych w bezpośrednich meczach – najniższy procent zwycięstw w ich krajowej historii przeciwko jednemu rywalowi.

Trofea klubowe – suche liczby

Rankingi Espanyol pod względem zdobytych trofeów pokazują klub, który miał swoje momenty chwały, ale nigdy nie osiągnął prawdziwej dominacji. Espanyol zdobył Puchar Króla czterokrotnie, ostatnio w 2006 roku. To przyzwoity dorobek, ale blady w porównaniu z 31 Copa del Rey Barcelony.

Trofeum	Espanyol	FC Barcelona
Mistrzostwo Hiszpanii	0	26
Puchar Króla	4	31
Finały Pucharu UEFA/Ligi Europy	2 (0 wygranych)	–
Liga Mistrzów	0	5
Campionat de Catalunya (historycznie)	9	więcej

W rozgrywkach międzynarodowych Espanyol dotarł do finału Pucharu UEFA w 1988 i 2007 roku, ale oba razy przegrał – najpierw z Bayerem Leverkusen, później z Sevillą. W 1988 roku przegrali mimo przekonującego zwycięstwa 3-0 w pierwszym meczu. W 2007 roku, w całkowicie hiszpańskim finale, ulegli Sevilli po rzutach karnych.

Złote lata przed erą La Liga

Ranking Espanyol wyglądał znacznie lepiej w czasach regionalnych rozgrywek. W Campionat de Catalunya byli drugim najbardziej utytułowanym zespołem po FC Barcelona, zdobywając dziewięć mistrzostw. W latach 1910. wygrali trzykrotnie – w sezonach 1911-12, 1914-15 i 1917-18, w dużej mierze dzięki legendarnej defensywie prowadzonej przez Ricardo Zamorę.

Derbi barcelońskie – najgorszy ranking w historii

Jeśli chodzi o rankingi Espanyol w kontekście lokalnego rywala, statystyki są bezlitosne. Choć jest to najczęściej rozgrywane lokalne derby w historii La Liga, jest również najbardziej niezrównoważone, z Barceloną dominującą w przytłaczający sposób.

W tabeli ligowej Espanyol zdołał zakończyć sezon wyżej niż Barcelona tylko trzy razy w ciągu prawie 70 lat. To statystyka, która boli kibiców Pericos bardziej niż jakiekolwiek pojedyncze wyniki.

W La Liga Barcelona jest obecnie w najdłuższej serii bez porażki przeciwko Espanyol – niesamowite 26 derbów. W tym czasie Barcelona strzeliła 63 gole, a Espanyol tylko dziesięć

Ostatnie zwycięstwo Espanyol nad Barceloną w lidze miało miejsce w lutym 2009 roku. Ivan de la Peña strzelił wtedy dwa gole w słynnym zwycięstwie na Camp Nou, a bramka Yayi Toure w 62. minucie okazała się tylko honorowa. Barcelona grała wtedy z Xavim, Messim, Eto’o i Henrym w składzie, co czyni ten wynik jeszcze bardziej spektakularnym.

Momenty chwały w cieniu giganta

Pozycja Espanyol w rankingu historycznych niespodzianek obejmuje kilka pamiętnych momentów. Espanyol może pochwalić się największym zwycięstwem w derbach – 6-0 w 1951 roku. To rekord, który Barcelona nigdy nie pobiła.

W sezonie 2008-09 Espanyol pokonał Barcelonę 2-1, stając się pierwszym zespołem, który pokonał Blaugranę na Camp Nou w ich sezonie treble. Pod wodzą młodego Mauricio Pochettino, który dopiero co objął zespół zagrożony spadkiem, Espanyol sprawił sensację.

Inny słynny moment to remis 2-2 z Barceloną 8 czerwca 2007 roku, który umożliwił Realowi Madryt zdobycie mistrzostwa. Mecz ten jest popularnie pamiętany jako „Tamudazo”, od nazwiska Raúla Tamudo, gracza Espanyol, który strzelił gola na remis.

Ranking europejski – niemal bohaterowie

W rankingach europejskich Espanyol ma ciekawą pozycję. Choć nigdy nie wygrali międzynarodowego trofeum, ich przygody w Pucharze UEFA pokazują, że potrafili rywalizować z najlepszymi.

W 2007 roku zespół prowadzony przez Raúla Tamudo pokonał Maccabi Hajfę, Benficę i Werder Brema w drodze do finału. To była najbardziej imponująca kampania europejska w historii klubu. W drodze do tego sukcesu Espanyol zdobył również Puchar Króla w 2006 roku, pokonując Zaragozę, przy czym Tamudo strzelił gola już w 2. minucie.

Raúl Tamudo – legenda klubu

Tamudo zakończył karierę w Espanyol z 129 golami w 389 występach, stając się żywą legendą klubu. To właśnie tacy gracze – lojalni, oddani, niekoniecznie gwiazdy światowego formatu – definiują tożsamość Espanyol.

Ranking obecności w La Liga – stabilność bez szczytu

Espanyol należy do najbardziej stabilnych klubów w historii hiszpańskiej piłki. Jak już wspomniałem, spędzili w drugiej lidze zaledwie kilka sezonów, co plasuje ich wysoko w rankingu „wiecznych” klubów La Liga.

Pierwsze oficjalne derby barcelońskie w La Liga odbyło się w sezonie 1928-29, pierwszym sezonie w historii ligi. Oba kluby były założycielami. Barcelona wygrała z sąsiadem 1-0.

Ta stabilność jest imponująca, szczególnie gdy porównamy ją z losami innych historycznych klubów hiszpańskich, które spędziły długie okresy w niższych ligach lub nawet zbankrutowały.

Polityczny kontekst – ranking tożsamości

Ranking Espanyol w sercach barcelończyków jest skomplikowany przez historyczny kontekst polityczny. W pierwszej połowie XX wieku, podczas dyktatury Miguela Primo de Rivery (1923-1930), FC Barcelona była ucieleśnieniem uciskanego katalońskiego sentymentu, w wyraźnym kontraście do RCD Espanyol, który był bardziej związany z władzą centralną.

FC Barcelona dołączyła do żądania Statutu Autonomii, a katalońska prasa wyjaśniła to słowami „FC Barcelona stała się klubem Katalonii”. Drugi zespół miasta, RCD Espanyol, był zdystansowany od tego roszczenia.

Ta historyczna różnica sprawiła, że dla wielu Espanyol był postrzegany jako klub „hiszpański” w katalońskim mieście, co wpłynęło na jego pozycję w rankingu sympatii lokalnej społeczności. Derby zawsze było bardziej istotne dla kibiców Espanyol niż dla tych z Barcelony, którzy El Clásico traktują jako ważniejsze.

Stadion i infrastruktura

Espanyol obecnie gra swoje mecze domowe tuż za miastem, na stadionie RCDE, który mieści do 40 000 widzów. Klub przeniósł się na ten stadion w 2010 roku, po latach grania na olimpijskim stadionie Montjuïc.

To imponujący obiekt na 40 000 miejsc, choć zwykle jest zapełniony tylko w połowie. Wciąż walczą, by uczynić go prawdziwym domem. To kolejny wskaźnik pozycji Espanyol – mają nowoczesną infrastrukturę, ale brakuje im mas kibiców, które wypełniają Camp Nou.

Życie w cieniu – perspektywa kibiców

Sergi Darder, piłkarz Espanyol, powiedział ESPN: „Bycie kibicem Espanyol w tym mieście jest bardzo trudne. Idziesz do szkoły i jest tam 17 fanów Barcelony, jeden lubi Espanyol. To dziecko – nie nazwijmy tego prześladowaniem, ale jest ciężko, bo są sami. Wszystko prowadzi cię do Barcelony: rozmiar klubu, pierwsza strona gazet, środowisko”.

To może najlepsza ilustracja pozycji Espanyol w rankingu barcelońskich klubów – nie chodzi tylko o trofea czy punkty, ale o codzienne doświadczenie bycia mniejszością we własnym mieście.

Niewielu wie, że dwa zespoły nazywają Barcelonę domem. Były gwiazdor Espanyol Joan Capdevila żartował: „Naprawdę? Są ludzie, którzy nigdy nie słyszeli o Barce?”

Ranking strzelców w derbach

Tabela najlepszych strzelców jest prowadzona przez Leo Messiego, który strzelił 25 goli w meczach przeciwko Espanyol, 22 z nich w La Liga. To kolejny bolesny wskaźnik dominacji Barcelony – ich największa gwiazda karierę zaczynał właśnie od debiutu w derbach i przez lata demolował Espanyol.

Xavi Hernández rozegrał w tych meczach najwięcej razy – łącznie 36 we wszystkich rozgrywkach, 31 w La Liga. Drugim zawodnikiem z największą liczbą derbów jest Leo Messi (2004-2020), który zadebiutował właśnie przeciwko lokalnemu rywalowi i zmierzył się z nimi 35 razy, 27 z nich w La Liga.

Współczesna pozycja i przyszłość

Ranking Espanyol w sezonie 2025/26 pokazuje klub, który po raz kolejny wrócił do La Liga i walczy o utrzymanie. W tym sezonie derby powróciło po tym, jak Espanyol odbił się od spadku, wygrywając awans z drugiej ligi za pierwszym razem, podobnie jak w sezonie 2020/21.

Pozycja Espanyol w rankingach może nie być imponująca, ale klub pokazuje niezwykłą odporność. Spadają, ale natychmiast wracają. Przegrywają z Barceloną, ale grają dalej. Nie zdobywają trofeów, ale przetrwają ponad 120 lat.

W erze superlig i finansowego futbolu pozycja Espanyol w rankingu hiszpańskich klubów to przypomnienie, że nie wszystko mierzy się trofeami. To historia przetrwania, lojalności i tożsamości – nawet jeśli ta tożsamość oznacza życie w cieniu największego klubu świata.

Aspekt	Pozycja Espanyol	Komentarz
Historyczna tabela La Liga	7. miejsce	Solidnie, ale poza podium
Sezony poza La Liga (od 1929)	4 sezony	Imponująca stabilność
Bilans z Barceloną	44 zwycięstwa na 218 meczów	19% wygranych
Trofea krajowe	4x Copa del Rey	Ostatnie w 2006
Finały europejskie	2 (oba przegrane)	1988, 2007
Mistrzostwo Hiszpanii	0	Nigdy nie zdobyte

Rankingi Espanyol to fascynująca lekcja o tym, czym jest bycie „drugim” klubem w mieście zdominowanym przez globalnego giganta. To nie jest historia spektakularnych sukcesów, ale wytrwałości i dumy. Espanyol nigdy nie będzie Barceloną – i właśnie w tym tkwi ich unikalna tożsamość.